czwartek, 24 październik 2019

  • Zbieramy środki na dalszą rozbudowę - windę
    w ramach akcji Kilometry Dobra 2019
  • Proszę przekaż nam 1 procent podatku
    KRS 0000015000
  • Zbieramy: nakrętki, makulaturę, folię polietylenową
    Jak możesz - przekaż nam niepotrzebne materiały recyclingowe
< >

OWI

ŚDS

PORADNIA

Ochrona zdrowia

Metody pracy

Biblioterapia jako metoda rewalidacji

mgr Anna Rogóż, nauczyciel-terapeuta, oligofrenopedagog,
Ośrodek Rehabilitacyjno - Edukacyjno - Wychowawczy

1

Biblioterapia jest to wykorzystanie książek do pomocy ludziom w rozwiązywaniu ich problemów. Jako forma psychicznego wsparcia już od wielu lat ma zastosowanie w psychoterapii. Coraz częściej stosuje się ją, nie tylko w lecznictwie dzieci i dorosłych niepełnosprawnych i przewlekle chorych, ale i wśród zdrowych, mających osobiste problemy i przeżywające różnego rodzaju lęki. 
 
Biblioterapię stosujemy w pracy z podopiecznymi OREW w wielu przypadkach:
- dla poprawy obrazu własnej osoby,
- dla lepszego zrozumienia ludzkich zachowań i motywacji,
- dla zwiększenia szacunku wobec siebie,
- dla rozbudzenia szerszych zainteresowań wykraczających poza własną osobę,
- dla ulżenia presji emocjonalnej lub intelektualnej,
- dla pokazania, że nie jest się pierwszą osobą, która zetknęła się z danym problemem,
- dla wskazania, że istnieje więcej niż jedno rozwiązanie problemu,
- aby pomóc przedyskutować dany problem w swobodniejszy sposób,
- aby pomóc ułożyć indywidualny plan kierunku działań prowadzących do rozwiązania problemu.
 

 

CELE I ZADANIA BIBLIOTERAPII
 
Biblioterapia opiera się głównie na wykorzystywaniu terapeutycznych wartości literatury. Literatura daje szansę oderwania się od smutnej rzeczywistości. Pomaga zrozumieć siebie i innych ludzi. Może stać się punktem wyjścia do rozważań nad własną sytuacją życiową, nad sposobem pomocy samemu sobie. Czytanie, jako jeden z podstawowych elementów procesu biblioterapeutycznego, prowadzi do istotnych zmian w procesie rewalidacyjnym. 
 
Dlatego prawidłowo przebiegający proces biblioterapii ma na celu wykrywanie i diagnozowanie oraz stymulowanie potrzeb i uzdolnień oraz wskazywanie możliwości kompensacyjnych uczestników procesu biblioterapii. 
 
Biblioterapia, w jej głównych założeniach i sposobie realizacji celów terapeutycznych, jest zbliżona do psychoterapii. Celem nadrzędnym obu rodzajów terapii jest, bowiem niesienie pomocy w: 
a. Odnalezieniu się w nowej, trudnej sytuacji. W przypadku dzieci przebywających w naszym Ośrodku, trudną sytuacją może być pierwsze spotkanie z nową grupą osób, trudności adaptacyjne, niemożność osiągania zadawalających wyników przy wykonywaniu jakiejkolwiek czynności. 
b. Zadaniem biblioterapeuty jest prowadzenie zajęć w taki sposób, aby zainteresowany był w stanie zaakceptować własną (lub cudzą) niepełnosprawność i aby mógł nauczyć się z nią prawidłowo funkcjonować. 
c. Kolejnym zadaniem biblioterapii jest pomoc w uaktywnianiu się podopiecznych 
d. Stworzenie odpowiedniej atmosfery terapeutycznej i pozytywne wpływanie na stany emocjonalne osób niepełnosprawnych, będącej w niekorzystnej sytuacji emocjonalnej, poprzez dostarczanie lektur i rozmowy o nich. 
 
  Materiałami biblioterapeutycznymi wykorzystywanymi przez nas do terapii są głównie książki, ale także inne materiały alternatywne: 
1. "Książki łatwe w czytaniu" - czyli takie propozycje wydawnicze, które odpowiadają ściśle określonym kryteriom: Sztywna oprawa, sztywne kartki, duża czcionka, odpowiedni odstęp pomiędzy literami, wyrazami i wersami, a każde zdanie rozpoczęte od nowego wiersza, Język, prosty, zrozumiały dla dziecka z obniżoną normą intelektualną, unikanie słów abstrakcyjnych, Treść oparta o realia życia dziecka, Konkretne, jednoznaczne, kolorowe ilustracje (lub dobre kolorowe fotografie), zamieszczone obok tekstu - najlepiej na sąsiedniej stronie. 
2. Książki - zabawki, czyli takie, które przypominają swym kształtem maskotki, klocki, różnego rodzaju figury do układania, ale są też wyposażone w prosty tekst lub taśmę magnetofonową z nagraną bajką terapeutyczną. 
3. Książki drukowane dużą czcionką. 
4. Książki "mówione" - nagrane na kasetach magnetofonowych. 
5. Książki wydane tradycyjną metodą typograficzną, ale uzupełnione o taśmę magnetofonową, na której nagrano ten sam tekst. 
6. Kasety magnetofonowe z różnymi efektami akustycznymi i odgłosami przyrody (szum lasu, śpiew ptaków itp.). 
7. Kasety magnetofonowe z muzyką (uspokajającą lub aktywizującą) oraz z różnego rodzaju montażami słowno - muzycznymi lub pieśniami i piosenkami. 
8. "Bity inteligencji" i karty do nauki czytania - niezbędne w rehabilitacji dzieci z uszkodzeniem mózgu (porażeniem dziecięcym). 
9. Zabawki edukacyjne i gry dydaktyczne. 
10. Filmy na kasetach wideo, wspomagające proces rehabilitacji (np. ekranizacja wybitnych utworów literackich i lektur szkolnych; lekcje języka migowego, zajęcia prowadzone metodą Paula Denisona dla dzieci dyslektycznych). 
11. Edukacyjne i terapeutyczne programy komputerowe.
 
Materiałem wspomagającym proces biblioterapii mogą być też różne przedmioty, które w sposób istotny kojarzą się uczestnikowi terapii z ważnymi dla niego wydarzeniami i mogą wywołać u niego przeżycia istotne dla przebiegu procesu biblioterapeutycznego. Mogą to być np.: widokówki, zdjęcia, maskotki, zabawki itp. 
 
Dobór środków terapeutycznych zawsze jest uzależniony od potrzeb i możliwości percepcyjnych uczestników biblioterapii oraz od celu terapii. Biorąc pod uwagę zainteresowania i gusty czytelnicze oraz specjalne potrzeby poszczególnych osób trzeba zwracać uwagę na to, aby: 
   1. Wybór tematu do rozmów (dyskusji) nie tylko był adekwatny do wieku uczestników biblioterapii i ich możliwości percepcyjnych, ale był także interesujący i bliski ich życiowym doświadczeniom (w tym także doświadczeniom czytelniczym), 
   2. Dobór materiałów czytelniczych był nie tylko zgodny z nadrzędnym celem terapii, ale budził też zainteresowanie zarówno treścią jak i formą graficzną, oprawą i innym wyposażeniem typograficznym (wykresy, tablice chronologiczne, aneksy itp.), 
   3. Proponowane materiały zostały dobrane tak, aby mogły służyć wzmacnianiu poczucia wartości czytelnika, jego autokreacji, wzmocnieniu funkcji rzeczywistości, ale bez szkody dla abstrakcyjnego, fantastycznego myślenia i aby przyczyniały się do nabycia umiejętności przeciwdziałania destruktywnym stanom emocjonalnym. 
 
  Biblioterapeuta to nie tylko doradca i przewodnik po świecie książek, to czasem osoba najbliższa dziecku. Powinna, więc posiadać pewne predyspozycje, cechy i umiejętności, jako lider, animator i doradca, takie jak? 
- Zdolność syntonii i empatii (łatwość w nawiązywaniu kontaktów i wczuwania się w sytuację osoby potrzebującej pomocy),
- Umiejąca dobrze zdiagnozować problemy i potrzeby uczestnika biblioterapii,
- Znająca bardzo dobrze literaturę,
- Posługująca się bogatym, eklektycznym warsztatem terapeutycznym,
- Umiejąca zachować się dyrektywnie lub niedyrektywnie,
- Umiejąca przeprowadzić komunikację wewnątrzgrupową,
- Podchodząca z pokorą do podmiotu i przedmiotu swojej działalności,
- Wyrozumiała dla członków grupy i dla samej siebie.
 

Losowe zdjęcie

56.jpg

Kontakt

Polskie Stowarzyszenie na rzecz Osób
z Niepełnosprawnością Intelektualną
Koło w Przemyślu

ul. Wybrzeże Ojca Św. Jana Pawła II 78
37-700 Przemyśl

Tel / Fax: +48 16 677-89-18
E-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
KRS: 0000015000
Konto: 79 8642 1155 2015 1506 7627 0015

Nasz Youtube